Kompetencje kreatywne nauczycieli wczesnej edukacji dziecka

Wszystko wskazuje na to, że powoli w ramach pedagogiki twórczości rozwija się jej nowa subdyscyplina – wczesnoszkolna pedagogika twórczości.

Zajmuje się ona teorią i badaniami nad aktywnością twórczą dzieci i kreatywnością nauczycieli edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej.

Książka pod redakcją I. Adamek i J. Bałachowicz mieści się w tym nurcie, a jej tematem są różnorodne problemy związane z twórczym nauczaniem i kompetencjami twórczymi nauczycieli. Pięć autorek – oprócz wymienionych jeszcze: Iwona Czaja-Chudyba, Ewa Marek oraz Tatiana Kłosińska – zrealizowały badania zespołowe na 460-osobowej próbie nauczycieli nauczania początkowego, którym zaaplikowano różnorodne narzędzia diagnozujące takie zjawiska, jak wiedza o twórczości, style pracy dydaktycznej, samoocena własnych zdolności twórczych, postawy wobec twórczego ucznia, stosunek do myślenia krytycznego itp. Poszczególne rozdziały prezentują wyniki tego sondażu i trzeba przyznać, że nie napawają one optymizmem. Jeszcze raz okazało się, że nauczyciele klas I-III bardzo cenią postulaty nauczania twórczości i kreatywność jako niezbędną dyspozycję pedagogiczną, niewiele jednak robią, by te przymioty rozwijać u dzieci i u siebie. Nadal “podążanie za śladem” wyznacza kurs
dydaktyki szkolnej. Moją szczególną uwagę zwrócił bardzo interesujący tekst Iwony Czai-Chudyby (“Kompetencje krytyczne w refleksji twórczej nauczycieli”), w którym Autorka apeluje o to, by nie oddzielać sztucznie myślenia twórczego i myślenia krytycznego w procesie twórczym i rozwijać u dzieci, jak i u nauczycieli określoną postawę, nazwaną przez Autorkę orientacją konstruktywnie krytyczną (dociekliwość połączoną z tworzeniem wartości).

Krzysztof J. Szmidt

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *