Nowa książka członkini zarządu PSK – rekomendacja K.J.Szmidta

Milo mi donieść, iż dr Kamila Witerska z AH-E w Łodzi, członkini Zarządu PSK, wydała w tych dniach nową książkę ze swej ulubionej dziedziny – dramy kreatywnej.
Ponieważ byłem recenzentem wydawniczym tej publikacji, pozwalam sobie przytoczyć fragment recenzji:

“Pomysł na recenzowaną książkę wydaje się prosty, ale też bardzo interesujący: oto Autorka postanowiła „wypytać’ o dramę jej teoretyków i zarazem praktyków, mających w większości rodowód akademicki, a także nauczających dramy przez wiele lat. Zbadała więc, co o dramie, jej celach, strategiach, projektach, scenariuszach i stosownych dla dramy miejscach sadzą eksperci. Zrealizowała więc badania narracyjne, choć o tym nie wspomina we wstępie książki, nie chcąc – tak mi się wydaje – nadawać jej przesadnego nimbu naukowego. Cennym zabiegiem było pozyskanie wypowiedzi uznanych już w Polsce osób o dużym autorytecie w zakresie badań nad dramą (K. Pankowska, A. Gałązka i in.), a zwłaszcza dwóch respondentów z kraju, gdzie drama jako praktyka i dziedzina rozważań naukowych rozwija się najlepiej – Anglii (Patrice Baldwin i John Somers). To w zasadniczy sposób wzbogaca publikację o dramie, ponieważ gros polskich książek na ten temat obraca się w kręgu tych samych cytowanych autorów z własnego podwórka. Publikacja K. Witerskiej przekracza ten krąg i staje się pracą międzykulturową, co stanowi jej ważny walor.
Struktura pracy wydaje się logiczna i dobrze przemyślana. Autorka w dziewięciu kolejnych rozdziałach przedstawia i analizuje wypowiedzi ekspertów, zaczynając od ogółu (samo rozumienie dramy, jej cele edukacyjne, terapeutyczne, rozwojowe), poprzez konstrukcję dramy jako sytuacji otwartej, znaczenie przedmiotu w dramie, scenariusze, aż do rozważań o wartych uwagi miejscach, gdzie drama jest propagowana i dyskutowana. Po krótkim wprowadzeniu Autorka oddaje głos samym ekspertom, których wypowiedzi cytuje dosłownie, aby nie uronić z nich żadnych ważnych treści. W tym sensie książka przypomina swoisty „reportaż po dramie”, przedstawia tę metodę tak, jak ją widzą, opisują i definiują osoby najbardziej nią zainteresowane. Dzięki temu czytelnik ma bardzo dobry przegląd różnych rozumień dramy i jej szczegółowych elementów (cele, formy, techniki …), może też uświadomić sobie, jak skomplikowana i złożona jest ta niby prosta metoda edukacyjna, wykorzystująca rolę.
I to sproblematyzowanie dramy uważam za największy walor naukowy prezentowanej książki, podobnie jak jej warstwę metodyczną. Czytelnika ma tu bowiem do czynienia z jasną wykładnią poglądów różnych trenerów i teoretyków dramy na temat znaczenia przedmiotu i rekwizytu w akcji dramowej, techniki jako stymulatora aktywnego włączenia się do „gry”, a na samym końcu szczegółowo rozpisane, konkretne scenariusze zajęć dramowych, przydatne do pracy wychowawczej w różnych grupach rozwojowych. A zatem teoretyk dramy znajdzie w ocenianej książce ważne dla siebie odpowiedzi, zaś metodyk (trener) dramy to, co go zawsze najbardziej cieszy – konkretne wzory ćwiczeń. (…) Reasumując, jestem przekonany, iż polska pedagogika dramy otrzymała dzięki K. Witerskiej jeszcze jedną ważną pracę naukowo-metodyczną, wzbogacającą nie tak obszerną dziedzinę wiedzy o dramie edukacyjnej. I że „Drama. Przewodnik …” znajdzie wielu życzliwych i zainteresowanych nabywców z różnych środowisk”.
Serdecznie polecam!
Krzysztof J. Szmidt

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *