Podróże z Fantazją. Bajka muzyczna

Oto książka matki i syna – muzyków i poetów zarazem, będąca bajką edukacyjno-muzyczną dla dzieci. Lidia Długołęcka-Pinkwart, członkini Zarządu Głównego PSK, była wieloletnia dyrektorka POSA w Zakopanem, pisarka, kompozytorka, pedagożka muzyczna, wraz z synem muzykiem, Sergiuszem, wymyśliła program edukacyjny pobudzający wyobraźnię dzieci młodszych. Ponieważ byłem recenzentem wydawniczym tego dzieła, przytoczę fragment recenzji.

“Oddana mi do oceny bajka muzyczna jest równocześnie bajką edukacyjną, z wyraźnym przesłaniem wychowawczym. Przesłanie to dotyczy ważnej dla rozwoju dzieci zdolności posługiwania się wyobraźnią (fantazją) w sytuacjach trudnych dla dzieci, związanych z nudą i nicnierobieniem. Autorzy w przystępny sposób przekazują dziecięcemu czytelnikowi, iż nie ma takiej sytuacji, w której nie można by posłużyć się wyobraźnią, żeby było piękniej i ciekawiej. Tytułowa Fantazja – dziewczynka, która pojawia się wtedy, gdy dzieci się nudzą i nie mogą wykonywać ulubionych czynności, aranżuje zabawy wyobrażeniowe, po czym znika, gdy już dzieci wdrożyły się do zabawy – stanowi metaforę dziecięcej fantazji, zawsze obecnej i gotowej do działania, gdy się tylko o niej nie zapomina. A dzieci coraz częściej zapominają, że mają taką właśnie cudowną zdolność tworzenia rzeczy i zjawisk nieistniejących tu i teraz, że ich umysł może generować wyobrażenia dowolne, rzeczy nowych i dotąd nieznanych, sytuacji dziwnych i ciekawych – że może stworzyć cokolwiek dziecko zechce. Zapominają, bo żyją w świecie, w którym wyobraźnia dziecięca jest coraz częściej “zaprogramowana” przez specjalistów medialnych, którzy narzucają dzieciom gotowe kody obrazowe, postaci, wydarzenia, od których dzieciom coraz trudniej się uwolnić. Jakby powiedziała Agnieszka Osiecka, media “prasują” dzieciom wyobraźnię. Nic więc dziwnego, że wytwory aktywności twórczej dzieci w młodszym wieku bardzo często są naśladowcze, odzwierciedlają to, co dziecko zobaczyło w telewizji lub grze komputerowej, a przez to są pozbawione najważniejszej cechy twórczości dziecięcej – świeżości i oryginalności. Tym większa zasługa ocenianej tu bajki, iż daje nauczycielom lub rodzicom dobre narzędzie dydaktyczne do stymulowania dziecięcej, oryginalnej, “własnej” fantazji i może pomóc w przezwyciężaniu tego niepokojącego zjawiska, jakim jest rosnąca odtwórczość i reproduktywność wyobraźni dzieci.

Bajka “Podróże z Fantazją” jest bajką muzyczną i jej powodzenie dydaktyczne zależy od muzyki i piosenek. Te wydają się być dobrze dostosowane do poziomu rozwojowego dzieci, zawierają też sporą dozę humoru, który dzieci w tym wieku lubią w muzyce. A przede wszystkim unikają nadmiernego infantylizmu, zdrobnień słownych, zbyt daleko idących uproszczeń społecznych (tu na oczach dzieci rodzi się powódź). Podobnie i narracja nie jest infantylna, ale realna i bliska życiu dzieci.

Wszystkie te walory bajki muzycznej “Podróże z fantazją” Lidii Długołęckiej i Sergiusza Pinkwarta, jej główny cel dydaktyczny, treści i przesłanie, zachęcają mnie do jednoznacznie pozytywnej oceny tego dzieła i rekomendowania go Wydawnictwu Akapit Press do jak najszybszego wydania”.

Serdecznie polecam pedagogom twórczości!

K.J. Szmidt

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *